Kucağı Kundaklı Ağlar Bir Gelin

Eşimi vurulmuş karalar giymiş Kundağı kucakta ağlar bir gelin Ceylan bakışını yerlere eğmiş oy oy Kucağı kundaklıda ağlar bir gelin Antep’in üstünde baş pınar bağlar Girdi aramıza da sıralı dağlar Sarmış yavrusunu da nenniler çalar oy oy Kundağı kucakta ağlar bir gelin Mahzuni Şerif’im ağlar bu deme Zalım felek artık ömrümü yeme Adını sordum da adı Fadime Kundağı kucakta ağlar bir gelin