Durma Gönül

Durma gönül, durma ahu permanda Geçen gün bir daha doğmazımış, vay, doğmazımış vay Irmaklar değişir, damlalar yağmaz Deryalar kabına sığmazımış, vay Kadrini bilmeze verme lokmayı Öğrenir de gelir başa kakmayı, başa kakmayı Bulutlar bellerse hatır yıkmayı Kuru çölde yağmur yağmazımış, vay Mahzuni feryadını söyler, kim anlar? Geçti artık anlayacak zamanlar, canı zamanlar Bir tufanda göle düşen insanlar Damlalara boyun eğmezimiş, vay