Sivaslı Kardaşım

Sivasta çıktı da iş arıyordu Önüne gelene sordu ha sordu Durup dinlenmeden yol yürüyordu Kendini boşuna yordu ha yordu Burası Ankara devletin tahtı Burdan açılmıştı ulusun bahtı Döndü Anıtkabre ataya baktı Bir güzel hayaller kurdu ha kurdu İstanbul hem kara hemi de deniz Yorgundu bezgindi solgundu beniz Dedi şimdi burda nasıl ederiz Sirkeci garında durdu ha durdu Sordu kendisini peki ben kimim Nere benim yurdum hangi milletim Yunan savaşında kalmıştı yetim Ah çekip boynunu vurdu ha vurdu İzmir çarşısında kordun boyunda Baharen yanında kiraz ayında Ege kıyısında körfez kıyında Gönlünün sulara verdi ha verdi Mersine gidince limana vardı Belki elli yerde işçilik sordu Midesi bulandı gözü karardı Kendini kumlara serdi ha serdi Adana ovası uzanır gider Pamuğa bürünür bezenir gider Bir zamanlar orada ırgatlık eder Eline ne geçse kârdı ha kârdı  Sırtı gömleksiz ayağı yalın Sarı sıcağında Orhan Kemal'in On beş ay çekmişti kahrını elin Dayanıp direnmek zordu ha zordu Gurbete çıkalı altı ay oldu Biricik yavrusu aklına geldi Yüreği sızladı gözleri doldu Sılaya hasreti vardı ha vardı Sırtladı yorganı yollara düştü Ovayı yürüdü torosu aştı Niğde'den o yana Kayseri kıştı Yollar kapanmıştı kardı ha kardı Doğu katarına bir bilet aldı Üçüncü mevkide uykuya daldı Bir ara biletçi kapıyı çaldı Katar da Sivasa girdi ha girdi Mihneti öyküyü böyle bilmişti Kardaşın evine gece gelmişti Karısı hastaydı çocuk ölmüştü Elini dizine vurdu ha vurdu