İnsana Muhabbet Duyalı

Kimse bana yaran olmaz yara olmaz Mertlik hırkasını giydim giyeli Dunya bomboş olsa bana yer kalmaz İnsana muhabbet duydum duyalı İmamım hükümdar benliğim esir Ehli Beyt'i sevdim dediler kusur Kimi korkak dedi kimi de cesur Kurt ile kuzuyu yaydım yayalı  Ardımdan vuranlar yüzüme gülerler Kestiği az gibi parçalar böler Herkes kılıcımı boynumda biler Başımı meydana koydum koyalı Çoğu benden kağıt hutçek arıyor Hal bilmeyen dip dedemi soruyor Dostlar ölümüme karar veriyor Sefil Selimi'yim dedim diyeli