Kardelenler Açınca

”Bayrakları göndere çeken çocuklar Aç bir destandır kan gölü gruplarda Bir çocuk ağlar ağlar durur Bir ana tandıra düşer kavrulur Bir gelin parmağıyla deşer rahmini Radyoda ince saz, ney taksim Büyür çetelerin hıncı Kent ince ince susar Ve korku bir kahpe yaradır içerden işler Vurur hançerini şah damardan ihanet Satarsın ulan satarsın Açılmamış gonca gülünü.”   Gökte yıldız kayınca, için yanınca Gözlerin ıslanınca, akşam olunca Dön yüzünü dağlara, bir mavzer gibi Sabır zorlayınca, sel kabarınca. Kar tanesi uçunca, çiğ tükenince Kardelenler açınca, otlar bitince Avucumda ateşle, dönerim sana Toprak uyanınca, bahar gelince. Söz: Yusuf Hayaloğlu  Müzik: Ahmet Kaya  Şiir : Orhan Kotan