Mahur

Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız. Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız Yalnız kederli yalnızlığımız da sıralı sırasız O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız. Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı Güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı Gittiler akşam olmadan ortalık karardı O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız. Bitmez sazların özlemi daha sonra, daha sonra Sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara Simsiyah bir teselli olur belki kalanlara Geceler uzar hazırlık sonbahara O mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız Söz: Attilâ ilhan  Müzik: Ahmet Kaya