Girtîyên Azadîyê

Generalekî tirsonek zalimekî bê însaf Dîwaren qalind bê pencere avakir Dergihên hesinî bi quflên pola dadan Zindanên bin erdê zindanên sarî tarî Bi hostayiya sedsala bîstan pekanî  Û li ber dergeh peyeyên bê mêjî Mirovên potîn reş gerdeyanên robot raçikan Welat hezekî ser hişk, ko carekî got na êdî bese Li vê keleha zerhî kire mihvan General hertişt je stand serbestî çek dê û bav xûşk û bira Jê stand roj û xewnên sêrîn ronahî jê stand Lê ma behwerî Lêdan dane kehrebê  Hilweşandin kor kirin sûtandin  Diran rakişandin Neynûk rakişandin  Namûs hingavtin Marşen şovenî pê dane xwendin Pîsî pê dane xwarin, lê çekê wî dawî Baweriya wî nehejandin Tirs kete dilê general Çekên xwe, hostayiya sedsala bîstan, Dostên xwe yên li pişta behra Bi çiyayê baweriyê pîvand li ber bû girkok, zû ji ber çavan winda bû. Şeveka havîna germ heyv li ezmana di bişirî  Stêrkaw xwe bi ser Herekolê û Geverê de Bi hisret newq dikir  Wê şevê Dengê gula tivinga pêşmerge ji Geverê firî  Û li Diyarbekirê danî Dîwarên qalin çirand  Û mizgînî anî ji Girtîyên azadîyê re