Hest

Ez pîr û kal bûm ji van derdan Axîn û keserê min jî nav dil da Derdê dilê min gelek giran e Jê re dibêjin ev çi êş û jan e Hawîrdora me bûye ferman e Xort û keçên me li serê çiya ne Lo lo hevalno we sozek da min Serê xwe hildin werin li ba min Derdê dilê min gelek giran e Jê re dibêjin ev çi êş û jan e Havîrdora me bûye fermana Xort û keçê me li serê çiya ne Dibêjin em bira ne Ferqa me ji hev nîne Ez jî dipirsim Çawa dibe ku em bira bin û ez bê nav bim bêzar bim Dibêjin çima çek hilanîn, çima hêsir, ma qibleta me ne yek e Lê şêxên me zarokên pêxember û pîrên me murîdên laleşa nûranî bi darve dikin. Dibêjin ev hezar sal e em hemwelatê hev in Xwîna me li van tixûbantiyê kiriye hev bûye û rijiya yê Em jî dibêjin lê ev heyştê sal e tenê xwîna me dirêje bi destê we biran, dirijiya... Lê dîsa jî em li pey gotinên hozanên xwe ne Cegerxwîn, ê dil bi hesret. Em hîn dibêjin biratî Biratiya rasteqîn, lê tu qebûl nakî Em dibêjin wekhevî, lê tu qebûl nakî Em hîn jî dibêjin hevaltî, lê dîsa tu qebûl nakî Ez êdî nizanim çi êdî bibêjim çi êdî bikim We tu rê li pêþiya min nehîþt Xeynê hilgeşînê, hilgeşîna zinar û çiyayên bilind, Warê egîdan, welatê ku roja azadiyê lê hatiye der.