Sî û sê Gule 2

Ji bin kaş kivroşkek rabû Pişt belek Zik çil-sipi Belengaz, ducanî kivroşke keçiyê Dil di dev de wisa reben Meriv tîne tobê Tenha, tenha bûn dem Bê qisûr berbangeke tazi bû Nihêri ji si û sisiyan yek Di zik de valahiya giran ya birçitiyê Por û rih bûne bostek Di pêsirê de sipih Mil qeydkirî niheri bi milên qeydkri Mêrxaseki kezebpola nihêrhî Carekê li kîvroşka belengaz Carekê li pişt xwe Filînta wî ya delal hate bira wi ku di bin balgiva wi de xeyidye, Hate bira wi, caniya kuji deşta heranê ani bû Enî bi moriyên şin û beş Sim sipi Beza, tolaz û reqsok, Mehina wi ye qemer û seklawi Çawa firibun li ber Xozatê Eger niha weha bê çare û girêdayi Weha li pişt wi lûleke sar nebuye  Dikaribû xwe bi siparta bilindahiyan Ev çiya, çiyayên dost , qedri wi dizanin Bi xwedê ew dest mirov rureş nakin, Ev destên hoste ku, di careke da xaliya cixara wêketî, Û zimanê kore marê Kû di bin tavê de mina çîkî kû du benda Difrina Ev çav, tu care nehatine xapandin  Ev çavên ku pêşi ve dibinen, Qîyameta geliyên kû li benda aşîtan e, Û bê bêxteya bi berf û nerm Ya hendefan, Bêçare Ew dê bihata kuştin Ferman bêhêvi bu, Êdi bila çavên wi, marzerikên kor Dilê wi, teyrên berata  Bixwara