İçten İçe

kimi zaman fırtınadır borandır kimi zaman işkence zindan paslı bir kurşun gibi bağrımızdadır içten içe yuvalanır durmadan Dönemeç   Acıya yaraşan yüzden korkarım Kokuya bulaşan yürek çarpıntısından Gözlerime kıvılcımlar düşüren yalım Erlikte döllenen kahpeliktedir Zulmün namertliği umrumda değil Napalm yangınlar umrumun haricinde Yaralar kansere vurup dursa da Durur mu namluda patlayan fişenk Al gönülden volkan gibi öfkeyi Püskür sonuna kadar Uyku ölüme merhaba demek Susmak İntihar Nice belalardan vurup çıktı bu yürek Daha nice belaları göğüsleyecek Artık namuslu olmak yetmiyor Namusun mihenk taşında vuruşmak gerek Müzik: Ahmet Kaya  Şiir : Orhan Kotan