Hewsel'in Hawarı

Gel Heval, dokun yüreğime Dokun yüreğimdeki yangına Yüreğim Cizre'de yanıyor heval, yüreğim Sur'da Nusaybin, Silopi, Lice ateşler altında Yüreğimin cehennemi gibi şimdi yurdum Bedenler paramparça Bir çuvala sığdırılıyor yedi insan Yedi kömür beden Analar ki çocuklarını kokusundan tanır Evlat kokusu değil soludukları Analar ki evlat acısından değil artık Zulüm vurdu onlarıda Yedi kente dağılmış kömürleşmiş bedenler Yedi gündür ölü bedeniyle Taybet ana Cemile 13 yaşında kaldı buzlu dolaplarda Unutmayacak gözlerimiz tank paletleri altında ezilen Mahsun'u Ezilen bir çocuk gülüşünü Sayı yetmez saymaya Amet, Amet uyan Şimdi dirilme zamanı Dicle'ye karışıp yarına akan senin evlatlarının kanı Uyan Amet, uyan Dile gelsin halkın öfkesi Rabe Amet, rabet Amet, rabe Yarana canım sarayım Kanamasın Diyarbekir surları Bir yudum suyu, kerbela eden hayın Havsel'in Hawarı sonun olacak Yiğit vurulur ya Diyarbekir'de Surlar yanar ha yanar Tohum düşer, Havsel'e Fideler kanar Gözlerime iyi bak zulüm Kibrit çaktım ben yüreğime Artık her bahar cemre tetiğe düşecek Yangınım sana cehennem olacak Yiğit vurulur ya Diyarbekir'de Surlar yanar ha yanar Tohum düşer, Havsel'e Fideler kanar