Her akşam yorgun işten dönerken 
Görürdüm onu yolunda ben 
Düşürmüştü gönlüme bir sızı 
O üzüm gözlü işçi kızı 

Ellerinde işten kalan iz var 
Tütün işlemiş o parmaklar 
Allıksız yanaklarıyla ağzı 
İzmir narı gibi kırmızı 

Benimle aynı işte çalışan 
O genç kızın Ayşe'dir adı 
Çok darbe yedik biz patronlardan 
Nihayet bir gün grev patladı 

Ayşe'yle geçtik grevin başına 
Ayşe oldu kavga yoldaşı 
Biz işte o gün Ayşe yoldaşla 
Grev meydanında nişanlandık 

O da bir işçi ben de bir işçi 
Bir sınıfın evladıyız biz 
Gaye uğruna verip el ele 
Güzel günlere gitmekteyiz 

Şiir : Nazım Hikmet Ran
Müzik : Anonim