Ji bin kaş kivroşkek rabû
Pişt belek
Zik çil-sipi
Belengaz, ducanî kivroşke keçiyê
Dil di dev de wisa reben
Meriv tîne tobê
Tenha, tenha bûn dem
Bê qisûr berbangeke tazi bû
Nihêri ji si û sisiyan yek
Di zik de valahiya giran ya birçitiyê
Por û rih bûne bostek
Di pêsirê de sipih
Mil qeydkirî niheri bi milên qeydkri
Mêrxaseki kezebpola nihêrhî
Carekê li kîvroşka belengaz
Carekê li pişt xwe
Filînta wî ya delal hate bira wi ku di bin balgiva wi de xeyidye,
Hate bira wi, caniya kuji deşta heranê ani bû
Enî bi moriyên şin û beş
Sim sipi
Beza, tolaz û reqsok,
Mehina wi ye qemer û seklawi

Çawa firibun li ber Xozatê
Eger niha weha bê çare û girêdayi
Weha li pişt wi lûleke sar nebuye 
Dikaribû xwe bi siparta bilindahiyan
Ev çiya, çiyayên dost , qedri wi dizanin
Bi xwedê ew dest mirov rureş nakin,
Ev destên hoste ku, di careke da xaliya cixara wêketî,
Û zimanê kore marê
Kû di bin tavê de mina çîkî kû du benda
Difrina

Ev çav, tu care nehatine xapandin 
Ev çavên ku pêşi ve dibinen,
Qîyameta geliyên kû li benda aşîtan e,
Û bê bêxteya bi berf û nerm
Ya hendefan,
Bêçare

Ew dê bihata kuştin
Ferman bêhêvi bu,
Êdi bila çavên wi, marzerikên kor
Dilê wi, teyrên berata 
Bixwara