Bi sond bi peyman
Ezê nehêlim kuç liser kuç
Kit jê nahêlim
Ezê bajher bikim
Dojeha liser riwê erdê
Da “gawir” vegerine
Ser riya “Ata”yê mezin
Bere êdi Şirnex bêje
Xwezi bi Dêrsimê Geliyê Zilan
Xwezi bi Helepçe
De lêxin “gurên boz” lêxin
Kit ji wan nehêlin
Bira zanibin
Cihê şûrê me lê bilind bibe
Ti seri xwe ranakin dibê
Dixindirine newala
Lêxin “aslanlar” lêxin
Mizginiya “mirinê” bighênine
Qulpe û xwişmakên wê
Bêjin vaye hat “mirina zer”
Bere ev çiya û zinar
Nasbikin ez kime
Ezim “sayar”im
Neviyê “xanê” mazin
Yê “Ata” û yê “lsmet”

Pesnê xwe nede
Xezeba te ji tirsa nava teye
Alem pesnê xwe bi mirovaniyê
Dilovaniyê zanyariyê dide
Tu bi şûr
Min gelek ditin bahozên “zer”
Li vi erdi gelek niv-mirov
Di çav xwede “fêris”
Di nava xwede “newêrek” û
“bêbext”
Derbas bûne
Gelek hatina bablisokên “zer”
Te basa “xanê” mezin
"ata" û “ismet” kir
Ew hatin û çûn
Lê ez li virim
Ez li virim
Li Şirnexê, Nisebinê, Qulpê
Li ez li virim
Li ber diwarê birca Amed
Ez livirim mina surhê me
Li ser singa te
Mina direhê me
Di gewriya te de
Di çavên te de
Bablisoka ji agirim
Li virim
Mina surhê me liser singa te
Birçî tazi bider 
Serê xwe natewênim

Siruda welat dixwinim
Kolonan dadigrim
Bi rê ketiye ‘meşa azadiyê”
Zindan min kiriye mala rûmetê
Dibistana sorêşê

Ez li virim
Bûme diwarê qalind liser singa te
Li virim

Nobedarê dara gûzê me
Tiwa li hewşê
Nobedarê tenura dayka şêrinim
Ez livirim 

Hevirtirşim di legena hevirê welat de
Ez dipêjim nanê “kurdayetiyê”
A saben min ji cemeda 
kurra “agrî”
Di dilê mide dojeha sor
Dema ez ti dibim latê diguvêşim
Ax nanê mine eger birçibim
Lê disa li virim
Bar nakim her li virim
Sûrha giranim liser singa te
Ez bazim û helina mine
“bagok” û “herekol”
Ez pêşmerge me ‘egidim”
Diwarê qalindim li ser bedena te

Bipirse ji "Iskenderê Mezin”
Ewê bêje te
Çend dijware tîra min
Ewê bêje te çiroka min
Ev çiya carekê rabune go hew bitewin
Ez li virim

Sûrhim li ser singa te
Livirim û bang dikim
Biraye xwe li pişta xetê
Li başur li barêş
Were ba min ka destê xwe?
Pişta te me “sûrha çin”
Bawer meke gotinê “marê zer”
“rih dibê post, lê dijmin nabê Dost”
Paşayâ “kor” mirê Rewandiz
Mina Bedirxanê Botan
Na gotin , bakur û başur
Dane ber xwe
Ji Dersim, heta bi Mûsil 
Gotin emin lawê Mazopotamya
Emin lawê Kurdistan
Emin lawê Kurdistan

Bi bihîzin herkes soza min
Li wi xatî min niwîsîya paşeroja xwe
Li wi xatî diniwîsîm dîroka roja xwe
Li wi xatî ezê min biniwîsîm dahaçu ya xwe

Goran Haco