Generalekî tirsonek zalimekî bê însaf
Dîwaren qalind bê pencere avakir
Dergihên hesinî bi quflên pola dadan
Zindanên bin erdê zindanên sarî tarî
Bi hostayiya sedsala bîstan pekanî 
Û li ber dergeh peyeyên bê mêjî
Mirovên potîn reş gerdeyanên robot raçikan
Welat hezekî ser hişk, ko carekî got na êdî bese
Li vê keleha zerhî kire mihvan
General hertişt je stand serbestî çek dê û bav xûşk û bira
Jê stand roj û xewnên sêrîn ronahî jê stand
Lê ma behwerî
Lêdan dane kehrebê 
Hilweşandin kor kirin sûtandin 
Diran rakişandin
Neynûk rakişandin 
Namûs hingavtin
Marşen şovenî pê dane xwendin
Pîsî pê dane xwarin, lê çekê wî dawî
Baweriya wî nehejandin

Tirs kete dilê general
Çekên xwe, hostayiya sedsala bîstan,
Dostên xwe yên li pişta behra
Bi çiyayê baweriyê pîvand li ber bû girkok, zû ji ber çavan winda bû.

Şeveka havîna germ heyv li ezmana di bişirî 
Stêrkaw xwe bi ser Herekolê û Geverê de
Bi hisret newq dikir 
Wê şevê
Dengê gula tivinga pêşmerge ji Geverê firî 
Û li Diyarbekirê danî
Dîwarên qalin çirand 
Û mizgînî anî ji Girtîyên azadîyê re